Over Gitaarhelden, Rockbands en Dove Luipaarden |
Dinsdag 22 April 2008 |
In juni 2004 werd ik 23. Ik toen had weliswaar al een drumstel, een blokfluit, een piano en driekwart van mijn rechtenstudie versleten zonder al te veel muzikaal talent tentoon te spreiden, maar in mij leefde de rotsvaste overtuiging dat ik - diep van binnen- een heuse rockster was. Het enige dat mij ontbrak was een gitaar. En dus mocht ik op mijn verjaardag samen mijn vader een semi akoestische gitaar uit zoeken (let wel: stalen snaren, want een Van Bodegraven speelt volgens mijn vader niet op plastic...dat heb ik geweten). Het resultaat van een zomer lang oefenen: eelt op mijn vingers, constant gebroken nagels en controle over een aantal basisakkoorden. Op zich geen redenen om een droom op te geven, maar ook mijn zangstem viel me nogal tegen en daarnaast boekte ik naar mijn eigen mening ook op technisch vlak niet snel genoeg vooruitgang. Een carrière als singer-songwriter, dan wel lead guitarist was wellicht toch iets te hoog gegrepen. Rond de kerst hing ik mijn gitaar (en bijbehorende rockster-droom) daarom maar aan de wilgen. Eigenlijk net een jaar te vroeg, want in 2005 verscheen de eerste versie van het spel Guitar Hero, de game waarin iedereen een rockster kan zijn. En nu vooral actueel omdat de legendarische rockband Def Leppard kort geleden bekend maakte dat zij haar nieuwste single zal releasen via deze game. Wat je noemt een nieuwe stap in de convergentie van muziek en games. Voor de degenen die minder bekend zijn met het fenomeen Guitar Hero volgt hieronder een uitleg. Guitar Hero is ontwikkeld door Harmonix Music Games, deze ontwikkelaar haalde zijn inspiratie uit speelhallen. Daar stond namelijk al langere tijd het spel Guitar Freaks, waarbij men op een aan een speelapparaat verbonden (speciale) gitaar moest mee spelen met de noten zoals deze op het beeldscherm werden aangegeven. Naar ik begrijp was dit spel niet echt een succes in Europa en de VS, maar in Japan speelden de mensen hun vingers aan gort op de Guitar Freaks. Harmonix rook succes en ontwikkelde een spel met daarin een aantal decors voor podia, een aantal poppetjes en verzocht om toestemming van de rechthebbenden om muzikale content in de game te gebruiken (inmiddels is de ontwikkeling overigens overgenomen door Neversoft – onderdeel van Activision). So far eigenlijk niets bijzonders, ware het niet voor de controller (zeg maar joystick) waarmee dit spel bestuurd wordt. Deze is namelijk een schaalmodel van de heuse Gibson SG en revolutionaire assessoire voor een huis tuin & keuken console. Op dit gitaartje bevinden zich knoppen en fretten die je in kunt drukken (zie ook afbeelding). Op het scherm verschijnen noten in kleuren en het doel van het spel is om deze zo goed mogelijk na te spelen op je gitaartje. Het klinkt - zoals alle goede ideeën - vrij simpel, maar het spel (en alle spin offs) zijn een geweldig succes onder gitaarliefhebbende gamers. Logisch als je bedenkt dat iedereen er van droomt om te kunnen spelen zoals Jimi Hendrix en dat dit spel dat op relatief eenvoudig wijze mogelijk maakt. Inmiddels staan we aan de vooravond van de release van Guitar Hero IV: Aerosmith (inderdaad, met bijna uitsluitend liedjes van deze beroemde band…eehm, Hoor ik hier de kassa rinkelen!?!), maar niet voordat we nog een stuntje krijgen in het derde deel (Legends of Rock). De mogelijkheid om via een downloadplatform extra nummers te downloaden voor het spel bestond al langer, maar Def Leppard pakt hier toch echt even een primeurtje, namelijk door de nieuwe singel “Nine lives” via deze weg te releasen. Uiteraard ook in de gameswereld baas boven baas. Uitgever Electronic Arts releaste in de VS (tot op heden nog niet daarbuiten) Rockband, die functioneert als grote concurrent van Guitar Hero. Waarom een boven baas? Rock Band komt met extra instrumenten naast de gitaar, waaronder bijvoorbeeld een drumkit. De spelers vormen dus tezamen een echte band. Via het download platform van Rockband kan je inmiddels hele albums van artiesten kopen om na te spelen. Van al die bewegingen, ontwikkelingen en toekomstmogelijkheden jeuken mijn hersens van nieuwsgierigheid. Hoe wordt dit hier in Nederland geregeld met Buma Stemra bijvoorbeeld? Waar worden de auteursrechten afgedragen (ik neem aan in ieder Europees land apart)? En welk percentage, van welke prijs? Wat zijn de percentages voor de platenmaatschappijen en hoe worden dan de inkomsten voor de artiesten berekend? En is dit niet bij uitstek een mogelijkheid om ook lokaal product internationaal te introduceren (denk Di-rect, Anouk of the Golden Earring)? En wat zou dit kunnen betekenen voor de internationale bekendheid van deze artiesten? Hoe dan ook, de potentie van games als vehicel (zowel promotioneel als financieel) voor de muziekindustrie is ongekend. Ik ben benieuwd wat de toekomst ons brengen zal. Maar één ding weet ik zeker…ik hou het nauwlettend in de gaten. Terwijl ik nu en dan weer eens mijn akoestische gitaar oppak en met pijn in mijn vingers de snaren aansla, waan ik mij heus ook nog wel eens Jimi Hendrix....maar alleen als ik de cd tegelijkertijd opzet. |