Het heeft even geduurd sinds ik mijn laatste blog heb geschreven.

De reden daarvoor is dat ik de afgelopen maand in Costa Rica ben geweest. Samen met 9 (!) vriendinnen heb ik het land rond gereisd en wat was het waanzinnig gaaf.

Achter een eeuwenoude computer in Nicaragua, met een nogal instabiele internetverbinding, vernam ik wel wat van hetgeen gebeurde in het koude Nederland. Zo bepaalde rechtbank Amsterdam  dat auteur Hans van Hemert zijn muziekuitgaverechten terug krijgt van uitgever Strengholt. Ik zag in een flits dat Margriet een blog schreef over heling door ISP's (ik schreef er in 2005 mijn scriptie over en ik wacht al bijna 3 jaar op bevestiging). Achteraf kan ik zeggen dat er in mijn afwezigheid vele blogwaardige berichten verschenen in de media over uploaden, downloaden en copyright tribunals. Maar ik moet eerlijk toegeven...het is nogal langs me heen gegaan.

Want wat deed ik aan de andere kant van de wereld? Eigenlijk niets dat iets met bloggen te maken had...Ik verdiepte me in de lokale muziekmarkt door op regelmatige basis clubs en kroegen te bezoeken. Ik stelde vast dat de zogenaamde reggeaton (in Nederland meest bekend van het nummer Gasolina) en de traditionele cumbia en La India regeren over de dansvloer in Costa Rica.

Ik leerde dat iedereen daar altijd danst (jong, oud, dik, dun, 's middags, 's avonds). Ik ontdekte dat er mannen bestaan die het leuk vinden om te dansen en sterker nog, dat mannen daar bijzonder goed (dat wil zeggen soepel en in de maat) kunnen dansen. Dat kids al van kleins af aan leren hun heupjes te bewegen zal daartoe zeker bijdragen. (Zie de foto bij dit bericht: dit kleine jongetje danste in een optocht door Nicaragua). In Nederland dans ik best een aardig pasje mee, maar in Costa Rica leek ik een olifant door de porseleinkast. Gelukkig baart oefening kunst en vlak voordat ik wegging was ik lang zo slecht nog niet. Hoe het ook zij met al dat gedans, muziek is daar zeer belangrijk en misschien ook mede daarom had ik het zo heerlijk naar mijn zin.

Ik begreep van de locals dat er in Costa Rica (net als hier) veel wordt gedownload en weinig wordt betaald voor muziek. Ik had een grappig gesprek met de strandbedjes-man over auteursrecht en de plaatselijke Buma Stemra. (Ik moet nog steeds even uit zoeken hoe de inning van auteursrechten daar wordt geregeld, want ik weet nou niet echt zeker dat hij het helemaal begreep). Ik zou daarover een blog kunnen schrijven...

Ik mis Costa Rica, het land, het strand en de mensen. Maar ik ben nou eenmaal weer terug in Nederland. Er spelen hier andere dingen en wie zit er te wachten op een blog over de collectieve rechtenorganisaties daar? 

Het is heus fijn om weer op kantoor te zijn en om te worden bijgepraat in alle zaken en de laatste nieuwtjes. En het is zeker een geruststelling om in de clubs gewoon weer beter te kunnen dansen dan de mannen. En nu ik eenmaal weer achter mijn bureautje zit jeuken mijn handen om snel weer te schrijven over alle nieuwsberichten die ik zie langskomen.

Costa Rica was gaaf, maar ik ben weer terug..... PURA VIDA!

Voorbeeld van de Costa Rica Cumbia (= moeilijk!!!)

Mijn favoriete Reggaeton

La India